Satır araları
Kitaplardan aklımda kalan cümleler.
Annemin rahatlığına hem hayrandım hem de sinir oluyordum, rahatsız edici ne varsa üzerinden atabilme yeteneğine, durumu irdelemek yerine daima başka şeylere odaklanmasına, yeni bir elbise, carpe diem falan filan, tabii o bu şekilde ifade etmezdi. Bu yetenek onun için bir lütuf olmalı, babam için de, kimbilir belki benim için bile. Annem rahatsız edici ve zor durumlara kendini tüm enerjisiyle kaptırıverseydi ne olurdu acaba?
O, dünyada temel bir hafiflikle var oluyordu.
Zihnimizi meşgul tutmak, yeni şeyler öğrenmeyi denemek, çalışmak bizi yaşamın kaotikliğinden kendi içimizdeki sakinliğe taşıyan bir araç olacaktır.